İsveç Krallığı'nın dört grundlagar'ı vardır — olağan mevzuatın üzerinde yer alan ve yalnızca araya bir genel seçim girerek iki ardışık Riksdag oyuyla değiştirilebilen anayasal yasalar. Bunlar: Hükümet Aracı (Regeringsformen), Veraset Kanunu, Basın Özgürlüğü Kanunu (Tryckfrihetsförordningen, TF, 1766, son kapsamlı revizyon 2018) ve İfade Özgürlüğü Temel Kanunu (Yttrandefrihetsgrundlagen, YGL, 1991). Son ikisi, bir barındırma sağlayıcısının tabi olduğu yasalardır.
TF daha eski belgedir: ABD Anayasası'ndan, Fransız Devrimi'nden, Haklar Bildirgesi'nden eski. 2 Aralık 1766'da Kral Adolf Frederick döneminde yürürlüğe girdi ve kesintisiz işleyen herhangi bir hukuk sisteminde ilk kez basın özgürlüğünü olumlu bir hak olarak kodladı. 2018 revizyonu dili modernleştirdi ve kapsamı modern baskı ve dağıtımı içerecek şekilde genişletti; temel güvenceleri zayıflatmadı. YGL, TF yazıldığında var olmayan "teknik kayıtlara" (radyo, televizyon, video, web siteleri) aynı rejimi uygulamak için 1991'de eklendi.
Bir altyapı operatörü açısından en önemli hüküm, TF'nin 3. Bölümünde kodlanmış olan källskydd'dür — kaynak koruma. § 1, yayımlanmak üzere bilgi alan herkesi kaynağın kimliğini korumakla yükümlü kılar. § 3, rıza olmaksızın ifşayı yasaklar; yalnızca dar sayılı istisnalar geçerlidir (genellikle devlete karşı işlenen ağır suçlar, ayrıntılı olarak listelenmiştir). § 4, kamu makamlarının bir kaynağın kim olduğunu araştırmasını yasaklar. § 5, yetkisiz ifşayı para cezası veya hapis cezasıyla cezalandırılabilir bir suç olarak tanımlar. Birleşik etki Avrupa hukukunda nadirdir: operatör kaynak gizliliğini ihlal etmekten cezai olarak sorumludur; devlet ise sormaktan bile cezai olarak kısıtlanmıştır.
YGL, aynı mimariyi elektronik yayıncılığa uzatmaktadır. YGL korumasının en güçlü kademesi — Myndigheten för press, radio och tv tarafından verilen sorumlu yayıncıyla (ansvarig utgivare) resmi yayın ataması ve bir utgivningsbevis — isteğe bağlıdır. Sertifikası olmayan siteler yine de temel YGL ilkelerinden ve genel Avrupa basın özgürlüğü içtihadından yararlanır; ancak sertifikalı rejim, açık piyasada mevcut olan en açık güvencedir. NordBastion, müşteriler adına utgivningsbevis başvurusu yapmaz; bu, müşterinin uygun gördüğünde kendi adına aldığı proje düzeyinde bir karardır.
